سنگ صبور

باز به دنبال پریشانی ام

دلخوش گرمای کسی نیستم

سعی کن تنها باشی: زیرا تنها

بدنیا آمده ای و تنها از دنیا خواهی

رفت بگذار عظمت عشق را درک

نکنی: زیرا آنقدر عظیم است که

تو را نابود خواهد کرد.بگذار خانه ی

عشقت خالی از وجود باشد: زیرا اگر

عشقی در آن منزل کند به ویرانه

های آن هم رحم نخواهد کرد. اما اگر

عاشق شدی: سعی کن تنها یک

نفر را دوست داشته باشی

شب چرا فرصت دیدار مرا تبدار کرد

روز پیدایش مهتاب مرا انکار کرد

آسمان بود که گفت فرصت دل امروز است

پس چرا حقه شب یَاس مرا تکرار کرد

وقت آسایش دل تابش آن منجی بود

ساز رقصیدن عشق در نظر دلدار کرد

روز پرواز به دلش نغمه دیدار دادم

باورم نیست هنوز قلب مرا بَر دار کرد

آخر امشب به هوای تو دلم می گیرد

به دلم گفته نشد خواب تو را بیدار کرد

 عاشقي يعني تحمل نه شكايت نه گله اگه حتي بين ما باشه هزار تا فاصله

بگو آیا به یاد من دمی سر می کنی یا نه.....

تو هم یادی ز پرواز کبوتر می کنی یانه.....

دل من تشنه و خواهان یک جرعه نگاه توست.....

مرا در شهد چشمانت شناور می کنی یا نه.....

هزاران بار گفتم دوستت دارم عزیز دل

بگو احساس قلبم را تو باور می کنی یانه....

تمام شعرهای سبز و نارنجی برای توست

غزلهای مرا ایا تو از بر می کنی یا نه......

نوشتم نام زیبای تو را بر صفحه قلبم

توایا اسم من را ثبت دفتر می کنی یا نه......

وحرف اخر من این که شبهای سیاهم را

به مهتاب خود منور می کنی یا نه.....

تو گفتی نه تو گفتی نه

غُصــــه نخور دلِ من ، این روزا هم میگذره

گریـــــه نکن دلِ من  ، این شب تارم میره

گریه واسه چی وقتی ، هیچ وقت اثر نداره
وقتی که قلبِ هیچکی ، واست خبر نداره

گریه واسه چی وقتی ، هیچکسی رو نداری
که پاک کنه اشکاتو ، سر رو شونش بزاری

اشکاتو پاک کن دلم ، بسه تِ گریه زاری
نگیر دیگه بهونه ، نگو که غُصـــــه داری

می دونم بی قراری ، ازم نشو فراری
من و تو بازم می ریم ، به روزای بهاری

واسه چی نا امیدی ، ما هم خدایی داریم
می دونی که هیچکسو ، بجز خدا نداریم

خدامون مهربونه ، دردامونو می دونه
یه روز میاد پیشمون ، غمهامونو میرونه

یه روزی از این روزا ، بدور از این غُصه ها
دوتایی با هم می ریم ، تا عرشِ آسمونها

ابرکِ پاییزِ من ، دلت رو نسپُر به غــــم
راهی نموند تا خدا ، طاقت بیار تو یه کم